polski za granicą

Balon Adama Naruszewicza to jeden z tych utworów, który trzeba wręcz rozszyfrować, żeby zrozumieć, o czym jest. Mimo to warto trochę pogłówkować, przedrzeć się przez wyszukane środki poetyckie i odkryć, co poeta miał na myśli. Jak zapowiada tytuł, wiersz poświęcony jest balonowi. Naruszewicz żył w czasach pierwszych lotów balonem w…

Barokowy poeta, Jan Andrzej Morsztyn, w wierszu Niestatek [Oczy są ogień] w kilku wersach opowiada o niezwykłej przemianie. Otóż okazuje się, że kobieta, z którą jest nadawca wiersza, wygląda przepięknie albo strasznie. Wszystko zależy do tego, czy para jest akurat w zgodzie, czy na etapie kłótni. Możemy się domyślać, że…

Znajomy z Hiszpanii mówi: Podoba mi się czas, ocierając przy tym kciukiem o środkowy palec i wydając charakterystyczny pstryk. Potem już po hiszpańsku wyjaśnia. To piękne słowo, bo oddaje naturę tego ulotnego pojęcia. Jedna sylaba. Więcej nie trzeba. Hiszpańskie tiempo ma aż dwie. To za dużo.  Podobnie mierzy czas barokowy twórca, Daniel Naborowski…

Barokowy poeta, Jan Andrzej Morsztyn, w wierszu „Do jednej” opisuje wzorową żonę i gospodynię. Pozornie. Tekst można bowiem odczytać wprost przeciwnie. Kluczem jest dokończenie parzystych wersów tak, by rymowały się z nieparzystymi. Jan Andrzej Morsztyn: „Do jednej”. Karta pracy

Zarówno Święto Konstytucji 3 Maja, jak i Święto Niepodległości to dobra okazja przy porozmawiać o historii, patriotyzmie, symbolach narodowych… Myślę, że to także dobra okazja do pogłębienia, a może nawet rozsupłania treści językowych. Można nauczyć się na pamięć czterech zwrotek hymnu, lecz cóż z tego, jeśli nie bardzo wiadomo, o…

Recenzja książki (ang. review, hiszp. reseña) to opis i ocena książki. Składa się z tytułu oraz 4 części: Recenzja karty pracy

Pytania do narzędnika i miejscownika są identyczne: kim? czym?Czasem trudno stwierdzić, o który przypadek chodzi. Dlatego trzeba zwrócić uwagę na przyimki charakterystyczne dla każdego z tych przypadków. Narzędnik: Miejscownik: PRZYPADKI: NARZĘDNIK I MIEJSCOWNIK KARTA PRACY

Niektóre formy czasownika wymawiamy tak samo, choć piszemy je inaczej. Chodzi tu o czasowniki w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej czasu teraźniejszego. Część z nich w pierwszej osobie kończy się na ę, a w trzeciej osobie na e, np. piszę – pisze, pracuję – pracuje, studiuję – studiuje, maluję…